فرزند ایران  

• فارس نژاد پرست نیست (مگه کوروش نژاد پرست بود؟)
• رشتی بی غیرت نیست (مگر میرزا کوچک خوان بی غیرت بود؟)
• مازندرانی کله ماهی خور نیست (مگر نیما کله ماهی خور بود؟)
• لر هالو نیست (مگه لطف علی خان هالو بود؟)
• ترک زبان عر عر نمی کنه (مگه شهریار عر عر می کرد؟)
• قزوینی همجنس باز نیست (مگر علامه دهخدا همجنس باز بود؟)
• خراسانی بادیه نشین و بدوی نیست (مگر دکترشریعتی بادیه نشین بود؟)

اینان ستونهای ایرانند .

 

اگر می‌خواهیم همه با هم بمانیم باید زبان فرهنگیمان را تمیز کنیم. باید صلح را به زبانمان، به ارتباطاتمان، خانواده‌ هایمان، اجتماعاتمان و در آخر به سبک زندگی ایرانیمان برگردانیم. دهه ‌هاست که این جوک‌ها موجب دشمنی اجتماعی شده است که احترام، اعتماد، مهربانی و روابط را ویران کرده است.