فرزند ایران  

يك منتقد گفت: در فضاي مجازي و توام با ابتذال سينماي ايران فيلم سينمايي «طلا و مس»، يك فيلم حقيقي، ملموس و متوسط به بالا است.«حسن معظمي» مدير روابط عمومي و سخنگوي انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران در گفت‌و‌گو با خبرنگار سينمايي فارس

خبرگزاري فارس: در مورد فيلم سينمايي «طلا و مس» ساخته همايون اسعديان، اظهار داشت: در فضاي مجازي و توام با ابتذال سينماي ايران فيلم سينمايي «طلا و مس»؛ يك فيلم حقيقي و متوسط به بالا است.
وي در ادامه افزود: رمز جذابيت اين فيلم براي مخاطب عام برغم ساده و در عين حال آرام بودن آن، ملموس بودن قصه است. به بيان ديگر، تماشاگران در «طلا و مس» آدم‌هايي از جنس خودشان را مشاهده مي‌كنند كه نمودار عيني آدم‌هاي جامعه‌اند.
عضو شوراي مركزي انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران در ادامه افزود: فيلم سينمايي «طلا و مس» رجعتي دوباره است به پيشينه درخشان فيلمسازي «همايون اسعديان»، به شرط آن كه در اين جايگاه باقي مانده، مجددا و از روي اجبار به سمت سينماي تجاري سخيف رانده نشود.
معظمي تصريح كرد: فيلم سينمايي «طلا و مس»؛ بر مرز ميان شعار و تلنگر ارزش‌ها حركت مي‌كند و به همين علت طلبه‌اي (سيدرضا- بهروز شعيبي) كه در قصه تصوير مي‌شود، دوست داشتني و آشنا است و حتي همذات‌پنداري مخاطب را نيز بر مي‌انگيزد.
اين منتقد ادامه داد: اما مشكل مبتلا به آثاري از اين دست در فيلم سينمايي «طلا و مس» نيز تكرار شده است و آن بزرگ نمايي نكات منفي زندگي شهرنشيني است. به بيان ديگر ما عادت كرده‌ايم به بهانه ساخت «فيلم ارزشي» بزنگاه‌هاي تلخ اجتماعي را در جاي جاي آثارمان به تصوير بكشيم، در حالي كه به نظر مي‌رسد پاشنه آشيل در سينماي ايران، تزريق روحيه اميد است، شاخصه‌اي كه روز به روز در سينماي ايران كم رنگ‌تر مي‌شود. از سوي ديگر درشت نمايي مصائب به بهانه پرداخت معنوي، بحراني است كه غالب فيلمنامه‌هاي مطرح و فاخر سينماي ايران از گذشته تا كنون به آن مبتلا بوده‌اند در حالي‌كه يك اثر معنوي چون فيلم سينمايي «طلا و مس»، زماني موفق است كه به استانداردها نزديك شود و استاندارد بودن يك اثر سينمايي، رعايت تمامي ظرايف در بخش محتوي، مضمون و تكنيك به موازات يكديگر است.